=============

“…deze is snelheidsgecorrigeerd, dus je kunt hem beschouwen als dé versie die je moet hebben. … het boekje dat bij deze editie hoort is zo uitgebreid dat je, als je het geduld hebt, het misschien van begin tot eind wilt lezen voordat je je naald in de groef zet. Het bereidt je wellicht voor op wat je gaat horen, wat – in mijn oren – zo ver boven alle kritiek verheven is dat het zich schaart onder een klein groepje albums dat ik als ‘perfect’ zou moeten bestempelen.” – Ken Kessler, The Vinyl Adventure. Lees Kesslers volledige recensie hier .

“Je hebt echt het gevoel dat je in de opnamestudio met de band bent; het realisme van de ruimte is zo treffend. Ik heb gehoord dat UHQR de ’toprelease’ wordt genoemd en kan bevestigen dat dit klopt. Het is, simpel gezegd, een verbluffende plaat.” — Eric Pye, ecoustics.com. Lees Pye’s volledige recensie hier .

“Het resultaat ( tromgeroffel ) is de best klinkende Kind of Blue ooit, in elk opzicht superieur aan alle eerdere persingen, inclusief het origineel. De persing is superstil, waardoor zelfs de kleinste details opvallen tegen de zwarte achtergrond. Cobbs drumstel klinkt griezelig realistisch. Ik heb dit album, in de een of andere versie, honderden keren gehoord, en er zitten subtiele nuances in Cobbs snaredrumslagen en bekkenslagen — accenten op accenten, ritmes binnen ritmes — die ik nog nooit eerder heb gehoord. Chambers’ baslijnen zijn verbluffend helder: de noten die hij speelt, het tokkelen van de snaren, de gloed van het hout. Er zijn ook nieuwe lagen van detail te ontdekken in Miles’ mondstukmanipulaties, Evans’ pedaalspel en de pure schoonheid van Coltranes en Adderleys saxofoons. … de jacht is eeuwig. Deze heruitgave heeft voorlopig de hoofdprijs gewonnen.” — Fred Kaplan, Stereophile , augustus 2021

“Het is overduidelijk dat deze nieuwe UHQR Kind of Blue, afkomstig van Bernie Grundmans (1997) ‘live’ mix van de 3-sporenmaster, direct op lakplaat, het best te vergelijken is met twee vroege ‘6-Eyes’, Classics eigen dubbele 180g-set en de single-sided 45rpm-set van dat label, en Mobile Fidelity’s dubbele 45-toerenboxeditie, waarmee ik de UHQR heb vergeleken.”

“Zelfs de stilste originele persing creëert een aangename, romantische waas over een zachte ruislaag, maar vergeleken met deze uitgave is het algehele beeld afstandelijk en wazig (hoewel de geromantiseerde versie nog steeds indruk maakt). De UHQR biedt de zwartste, stilste achtergronden en ongeëvenaarde transparantie, maar belangrijker nog, de gemodificeerde Finebuilt handpersing produceert ongekende transiënte precisie en instrumentale focus en lost details op die zelfs de meest blasé KOB-veteraan zullen verrassen. Een van hen kwam langs en riep uit: ‘Dat heb ik nog nooit gehoord.’ Deze persing laat je dieper in de mix kijken en transporteert je terug in de tijd, naar de 30th Street studio’s. Het maakt me niet uit welke versie je nu hebt, je hebt Kind of Blue nog nooit zo gehoord.” — Muziek = 11/11; Geluid = 11/11 Michael Fremer, AnalogPlanet.com , 17 mei 2021. Lees de volledige recensie hier .

“Tot nu toe was de Classic Records Clarity Vinyl Flat Profile-versie van Kind of Blue het dichtst bij het geluid van de driesporensessiemaster waarvan het is geperst. De Analogue Productions UHQR-persing, gemaakt met dezelfde metalen onderdelen, tilt het naar een hoger niveau en brengt ons nog dichter bij het geluid van die 1/2″ analoge sessiemastertapes! Koop er twee, zodat je er een als reserve hebt of om iemand het cadeau van muziek te geven!” — Michael Hobson, oprichter van Classic Records

Legendes blijven vaak voortleven. Als er ooit een album was dat een hoogwaardige, speciaal geperste vinyluitgave verdiende zoals u die nu in handen hebt, dan is het wel Miles Davis’ Kind of Blue . Het bestverkochte jazzalbum aller tijden is alom geprezen, opgenomen in “Best Of”-lijsten en Hall of Fames, en wordt universeel erkend als een mijlpaal in de muziekgeschiedenis – een meesterwerk van vijf nummers vol melancholieke sfeer en melodie.

Het blijft een van de meest beluisterde en bestudeerde opnames aller tijden, een verplichte basis voor veel jonge muzikanten en een van de meest sublieme muziekstukken ooit opgenomen. Davis speelde subliem trompet met zijn sextet, bestaande uit pianist Bill Evans, drummer Jimmy Cobb, bassist Paul Chambers en saxofonisten John Coltrane en Julian “Cannonball” Adderley, terwijl Wynton Kelly piano speelde op “Freddy the Freeloader”.

Analogue Productions, het audiofiele heruitgavelabel van Acoustic Sounds, Inc., brengt Kind of Blue nu samen met Quality Record Pressings naar de plek waar het thuishoort: de Ultra High Quality Record (UHQR), geperst op Clarity Vinyl op een handmatige Finebilt-pers, waarbij aandacht is besteed aan elk detail van elke plaat.

De 200-grams platen hebben hetzelfde vlakke profiel dat de originele UHQR zo gewild maakte. Van de inloopgroef tot de uitloopgroef is er geen helling, waardoor de naald van de gebruiker loodrecht op de groeven kan spelen, van rand tot midden. Clarity Vinyl zorgt voor de puurste persing en de meest visueel verbluffende presentatie. Elke UHQR wordt na het persen handmatig gecontroleerd en alleen de werkelijk perfecte exemplaren worden op de markt gebracht. Elke UHQR wordt verpakt in een luxe doos en bevat een boekje met een gedetailleerde beschrijving van het hele productieproces en een handgetekend inspectiecertificaat. Dit wordt een echt luxe verzamelobject.

Kind of Blue is meer dan alleen Miles Davis’ meest tijdloze opname; het is een bewijs van Miles’ experimentele aanpak, waarmee hij de moderne jazz drastisch vereenvoudigde door terug te keren naar de melodie in plaats van de complexe akkoorden die destijds vaker te horen waren. “De muziek is te zwaar geworden,” klaagde Davis in een interview met The Jazz Review in 1958. “…Er zullen minder akkoorden zijn, maar oneindig veel mogelijkheden om ermee te doen.” Kind of Blue is in zekere zin volledig melodie – en sfeer.

Geen van de muzikanten had de nummers ooit eerder gespeeld voordat ze aan de eerste van twee opnamesessies in het vroege voorjaar van 1959 begonnen. Sterker nog, Miles had de arrangementen voor de meeste nummers pas een paar uur voor de sessie uitgeschreven. Miles hield zich ook aan zijn oude opnamemethode: vrijwel geen repetities en slechts één opname per nummer.

Miles bleef trots op het album en speelde jarenlang minstens twee nummers ervan – “So What” en “All Blues” – totdat zijn muzikale pad een andere richting insloeg.

De geschiedenis stond aan de kant van Kind of Blue ; het album werd geboren in 1959, op het hoogtepunt van de gouden eeuw van de hifi, met innovaties in studioapparatuur (magneetbanden, hoogwaardige condensatormicrofoons), gecombineerd met vooruitgang in audioweergave voor thuisgebruik (lp’s; hoogwaardige draaitafels en andere stereo-componenten). Kind of Blue profiteerde er ook van dat Miles een contract had bij de toonaangevende platenmaatschappij van die tijd: Columbia Records, onderdeel van het CBS-mediaconglomeraat. Columbia had de middelen en de wijsheid om te investeren in geavanceerde opnametechnologie en een eigen professionele opnamestudio.

Een klein audioprobleem met Kind of Blue is verholpen met deze UHQR-uitgave. De motor van de 3-sporen masterrecorder van de studio liep te langzaam op de dag van de eerste opnamesessie. Dit snelheidsprobleem beïnvloedde de eerste drie nummers van het album, “So What”, “Freddie Freeloader” en “Blue in Green”, waardoor ze een nauwelijks waarneembaar kwarttoon te hoog klonken. Dit probleem werd uiteindelijk opgelost met de heruitgave van Classic Records in 1995. Deze UHQR is geperst van dezelfde onderdelen die Bernie Grundman in ’95 rechtstreeks van de originele 3-sporen masters voor Classic heeft gesneden.

Zestig jaar zijn verstreken; deze LP overbrugt die periode op de best mogelijke manier, geperst van de mastertape van Kind of Blue , zonder snelheidsproblemen en compleet met alle instrumentale details, de volledige klankwereld en minimale ruis. Omdat we ernaar streefden om met onze UHQR-serie de best klinkende vinylplaten ter wereld te produceren, hebben we ook Clarity Vinyl gebruikt, dat vrij is van koolstofpigment dat oppervlakteruis zou kunnen veroorzaken. Al met al voldoet deze editie van Kind of Blue aan de hoogste audiofiele normen en biedt het meest authentieke geluid voor optimaal luisterplezier.